تازه دارم ميفهمم  گناه  يعني   چي....

يِ کم دير شده واسه فهميدن  خيلي چيزا!

...

دلم ميخواد فکر کنم، به همه چيز.همه چيزي که يِ   روز شايد در ادامه يِ اتفاق  نه جندان مهمي خواهم فهميد که سر سوزني اهميت و اعتبار نداشتن و ندارن.

اما   با اين همه دلم ميخواد به  همه چيز فکر کنم.دلم مي خواد ادامه افکار شش  سالگيمو از سر  بگيرم.اون  وقتي که  خيال ميکردم همه کوه ها خدا هستن و همه خدا ها کوه و سنگي.

دلم ميخواد  ادامه نگاه اون سالا رو که رو  خليج فارس  جا گذاشتمو بگيرم و بازم ساعت ها به اون خيره شم تا  مگر که آخر دنيا رو ببنم

 و  ناجي  که در آخر  آبهاي خليج فارس تو يِ  جزيره ساکت و شرجي به خواب رفته و شايد سيگار تازه اي گرفته باشه  رو ببينم...

چرا شروع شد؟انگار وظيفه خطير اين چرا ها رسوندن آدم به مرز جنونِ.

ميخوام که همه چراها رو يِ  گوشه  بزارم و خودم بي چرا غرق همين  سکوت شم.

احساس  ميکنم همه چيز در  حد يِ شوخي احمقانه ،بي ارزش شده.

احساس  ميکنم  زندگي  مثل  حرفاي  احمقانه رهگذرا تو گوشم  سر و صدا ميکنه

احساس  ميکنم همه آدما مثل صدا هاي ناهنجار راديو  تو ذهنم بالا و پايين ميشن....

 دلم  ميخواد  پاک کنم زندگي و همه آدمايي که به  خاطر  شاهراَ هم رنگ بودن  متهمشون ميکنم به دوستي.

دوستي هايي که  قبل از  هر چيز  دوست داشتنو از اون منها ميکنيم.

همه  حرف  من از  عبور آدماييِ که بدون هيچ چرايي ميان و بي هيچ چرايي ميرن.

دلم ميخواد همه اونايي رو که درون من زندگي ميکننَ پاک کنم.دلم ميخواد  اثري ازسر انگشتاي هيچ آدمي روي  غبار  خاطراتم نمونه .

دلم ميخواد  سر انگشتامو روي  تيزي کوه ها  جا بزارم و همه  دشتاي کويريَ  لمس کنم.توي  تمام  جاده هاي دنيا گم شم و خط افق تا ابد  کش پيدا کنه.

دلم ميخواد  همه  دوست داشتنا و دوست نداشتنا رو با يِ  جارو از اون  طرف کره  زمين بريزم بيرون و وقتي  سحر ميرسه هيچ  اثري از نام و نشان من نباشه.فردا بي هيچ چهره و نامي  از  خواب بيدار شم.

احساس  ميکنم   من غمِ  يِ  خنياگر پير بودم که از  اعماق  زمان به اينجا رسيدم.

اما دلم  ميخواد  به اينجا  که  رسيدم  همه چيز ساکت شه و تلوزيون خاموش  شه.و فيلم  تموم شه!

تشنه  اون احساسي  هستم که آخر فيلم  تو سينما مياد سراغ آدم.انگار  که آدم تو يِ  سکوت بزرگ غرق ميشه  و بي هيچ مرزي تو يِ خلاُ  گنده  حيران و خاموش ميمونه

و احساس آرامش  از اين که بالاخره همه چيز تموم شد...

الان همون لحظه هاست واسه من

اما نميدونم چرا تموم نميشه.......................................................................................................................................چرا تموم نميشم؟

در پلک تو

 چه آيه هايي نشسته اند،

 در انتظار يک اشاره تازه

 و در گلوي من

 چه کلمات بي احساسي،

سر در گريبان فرو برده اند.

و آينده رقم ميخورد

با دستان ما!!!

از پلک تو

چه انتظاري سر ميرود

و در گلوي من

چه  شبهايي ته  نشين ميشوند.

 و در سکوتهاي من،

وزن شبست که بالا و بالا تر ميرود.

براي شبهايم رژيم لاغري تجويز ميکنم

و باز هم شب من چاقتر و چاقتر ميشود.

و من آنقدر بار دار اين سکوت ميشوم،

که هر شب، شبي تازه به دنيا مي آورم.

مونا

مواد لازم:
چاي کيسه اي=2 عدد
هل=نصف قاشق غذاخوري
گلاب=1 قاشق غذاخوري
شکر=2 قاشق غذاخوري
آب=4 ليوان
طرز تهيه:
آب را روي آتش مي گذاريم ،اگر ميخواهيد  نوشيدنيتان آنطر که بايد  دلچسب  باشد،بهتر است اين آتش  را با کتابهاي  همسرتان  ،يا که  پدرتان و يا هر آدم مزخرف  ديگري که  اعصاب و روان شما را  هميشه با خواندن  کتاب هاي احمقانه اش ،قهوه  اي رنگ ميکند،بر پا کنيد.سپس  صبر ميکنيد تاآب حسابي جوش بيايدو بخار  همه زندگي  شما  را احاطه  کند.درست  وقتي  که احساس  کرديد  از  گرما  در شرف  مردن هستيدو احساس  کرديد که تمام خاطرات  زندگيتان همچون يک  فيلم از سر  شما عبور ميکند،بدانيد که  زمان  اضافه کردن  چاي و شکر رسيده است. بعد از آن که  ديديد  هنوز زنده هستيد يقين بدانيد  که شما  از نسل  لاک پشتها  ميباشيد و به خودتان  افتخار  کنيد،چرا که شما  پوستي   داريد به  ضخامت  يک  سوسمار.و حالا وقت  آن  رسيده که  باقي  مواد  لازم را از جلو چشمانتان نابود  کنيد. هل و گلاب !اين دو  را به چاي خود  اضافه ميکنيد و بعد از 15  دقيقه  نوشيدني  شما آماده است.

اگر بعد از نوشيدن  هنوز زنده ايد  با خود  بگوييد:آه!يک معجزه!

(اين  دستور  کاملاً  جدي  ست.باور کنيد و امتحان.)

در خودم پهلو ميگيرم

در خودم فرو ميريزم

در خودم اوج ميگيرم...ادامه مطلب...